Betty-en-Barney-Hill
Leestijd: 7 minuten

Betty en Barney Hill, ontvoerd door aliens?

De korte vakantie van The Hills was een spontane actie. Een welverdiende break die Barney nodig had. Hij werkte in ploegendienst op het postkantoor en reed 80 kilometer heen en terug om op zijn werk te komen. Zijn vrouw Betty's had een loodzware baan bij de overheid op het gebied van kinderwelzijn. De schaarse vrije tijd die dit gemengde koppel had, ging naar de kerk en activiteiten voor de burgerrechtenbeweging. Na 16 maanden huwelijk zagen Betty en Barney deze minireis als hun uitgestelde huwelijksreis. Hun vertrek was zo spontaan dat ze niet meer bij de bank langs konden voor geld. Ze hadden bij hun vertrek slechts 50 euro op zak.

Op de laatste avond van hun driedaagse reis deed het stel nog een kopje koffie in een restaurant in Vermont. Barney dacht dat als ze flink doorreden, ze de wind en regen van een naderende orkaan voor konden blijven. Om 22.00 uur stapten ze in de auto voor de terugreis. Tussen 02.00 uur en 3.00 uur zouden ze thuiskomen.

Betty en Barney Hill
Betty en Barney Hill

Achtervolgd door ufo

Terwijl ze reden, maakte een vreemd licht in de lucht ze een tikkie nerveus. Eerst dachten ze aan een vallende ster, maar het licht werd met elke kilometer die ze reden groter en helderder. Barney, een vliegtuigliefhebber en oorlogsveteraan was er zeker van dat ze zich nergens zorgen over hoefden te maken. "Het is maar een satelliet" verzekerde hij Betty.

Het licht leek met de auto mee te bewegen toen Barney de bochtige bergweg af reed. Het licht gedroeg zich wel vreemd. zo verdween het uit zicht en even later kwam het weer tevoorschijn. Het voelde een beetje of het licht met de auto speelde. Maar ze bleven rustig en vertelden elkaar dat het gezichtsbedrog moest zijn.

Uiteindelijk won de nieuwsgierigheid en parkeerden ze de auto bij een restaurant aan de kant van de weg om het licht van dichterbij te bekijken. Door een verrekijker zag Betty dat het witte licht echt een object was dat in de lucht ronddraaide. 'Barney,' zei ze tegen haar man, 'als je denkt dat dat een satelliet of een ster is, dan ben je gek.'

ruimtevaartuig-tekening

2 uur verdwenen

Hij wist dat ze gelijk had, dit was geen ster of satelliet. Barney had een IQ van 140 en was een pragmatische man die geen seconde nadacht over vliegende schotels, Maar de nacht was te rustig voor een helikopter, een commercieel vliegtuig of zelfs een militair vliegtuig. Hij wilde Betty niet bang maken, maar hij begon zich zorgen te maken. Wat was dit licht en wat wil het?

Ongeveer 80 kilometer na het restaurant zweefde het object net boven de boomtoppen, ongeveer 10 meter erboven. Barney stopte de auto abrupt en liet de motor draaien. Hij stopte een pistool dat hij onder de stoel had verstopt in zijn zak en rende een donker veld in, Betty achterlatend in de auto. Wat hij zag was zo groot als een straaljager, maar zo rond en plat als een pannenkoek. "Mijn God, wat is dit voor ding?" dacht hij. "Dit kan niet echt zijn."

Achter een brede rij ramen leken grijze wezens in uniform hem aan te kijken. Hij probeerde zijn hand naar zijn pistool te brengen, maar dat lukte op de een of andere manier niet. Hij kreeg opeens het gevoel dat ze op het punt stonden om gevangen te worden. Hysterisch schreeuwend rende hij terug naar de auto terwijl Betty het vaartuig vanuit de auto bekeek. Toen kwamen er ritmische piepjes uit de kofferbak van de auto. Het echtpaar voelde zich meteen slaperig en verloor het bewustzijn.

Ze kwamen twee uur later en 45 kilometer verder weer bij.

bordje met hun ervaring

Nasleep van de ontvoering

Thuis in Portsmouth probeerden ze de nacht te begrijpen. Barney voelde zich genoodzaakt om de onderste helft van zijn lichaam te onderzoeken. Beiden voelden zich ongemakkelijk. Ze meldden hun ervaring aan de civiele UFO-groep (NICAP) en de luchtmacht. De jaren die er op volgde, waarbij Betty last had van verontrustende dromen en Barney een angststoornis ontwikkelde ging het steeds minder goed met ze. Daarom zocht het paar mentale hulp en kwamen terecht bij Benjamin Simon, een psychiater en neuroloog die gespecialiseerd was in hypnose.

Wat echt gebeurt was...

Door langdurige intensieve sessies met Simon wist het koppel hun belevenis, van de verdwenen 2 uur, te reconstrueren: een ruimteschip was op de auto van de Hill's geland, waardoor ze in slaap vielen. Daarna liepen grijze wezens met hen een lange loopbrug op het ruimtevaartuig in. Eenmaal binnen werden de Hills gescheiden. Om de beurt kwamen ze in een onderzoekskamer met gebogen wanden en een grote lamp die aan het plafond hing. Beiden werd gevraagd om op een metalen tafel te klimmen. De tafel was zo kort dat Barneys benen over de rand hingen.

Tijdens de onderzoeken verwijderden de wezens de kleren van Betty en Barney, plukten ze lokken van hun haar, knipten ze een paar nagels en schraapten ze hun huid. Elk monster werd op een helder materiaal geplaatst, vergelijkbaar met een glasplaatje. Lange naalden, verbonden aan lange slangen, doorzochten hun hoofden, armen, benen en ruggengraat. Een grote naald, ongeveer 15 cm lang, werd in Betty's buik gestoken. Deze test deed veel pijn. Gedurende de onderzoeken keek de "leider" vanaf de zijkant toe.

Nadat Betty's onderzoek was afgelopen, ontdekten ze dat de tanden van Barney konden worden verwijderd. Betty lachte en legde uit dat Barney een kunstgebit had. Iets wat bij ouder worden hoort. De aliens begrepen daar niets van. Later, alleen met de leider, vroeg Betty waar het vaartuig naartoe was gevlogen, waarbij ze toegaf dat ze weinig van het universum afwist. De leider maakte een grapje en zei: "Als je geen idee van het universum hebt, heeft het dan zin om je te vertellen waar je bent?" Later, onder hypnose, tekende ze een sterrenkaart die haar op het schip werd getoond.

In 1965 werd het verhaal van de Hills opgepikt door een krant in Boston. Daarna veranderde alles.

Betty-en-Barney-Hill krant

slaapverlamming en hallucinaties

Het fenomeen ufo's en zelfs ontvoeringen door aliens waren niet nieuw in Amerika. Maar hun verhaal sprak tot de verbeelding en werd zo breed uitgemeten dat het de manier waarop we praten over ufo's en alles daaromheen beïnvloed heeft.

Het verhaal van The Hills – en de verhalen die daarna kwamen – maakten de weg vrij voor een nieuw type ufo ervaringen. Richard J. McNally, een psycholoog van Harvard, zegt het zo: "Het fenomeen 'buitenaardse ontvoering' laat naar mijn mening zien hoe oprechte, niet-psychotische individuen overtuigingen kunnen ontwikkelen over en valse herinneringen aan ongelooflijke ervaringen die nooit hebben plaatsgevonden.” Zijn sceptische houding mag duidelijk zijn...

Allerlei experts hebben geprobeerd uit te leggen waarom intelligente, anders mentaal stabiele mensen met deze ervaringen naar voren kwamen. Veel psychologen zeggen dat slaapverlamming en hallucinaties een rol speelden. Sturende vragen tijdens hypnose – de voornaamste manier om ufo-ontvoeringservaringen uit mensen te halen – kunnen ook een factor zijn geweest.

Betty-en-Barney-Hill impressie

Gedroomd

Verhalen over ontvoerden zijn afhankelijk van verhalen uit de eerste hand, dat is de kwetsbaarste vorm van bewijs. Herinneringen kunnen worden vervormd door stress. Wanneer een valse herinnering aanwezig is, vullen de hersenen zelf de details. Dat is 'pareidolia', de neiging om patronen te zien, zelfs als die niet bestaan. Hierdoor zien wij figuren in wolken en een gezicht op de maan. Ervaringen uit het verleden vormen ook de menselijke perceptie. Barney, een dierenarts uit de Tweede Wereldoorlog, vond dat het hoofd van een ontvoerder leek op dat van Hitler.

De wetenschappelijk adviseur van NICAP onderzocht het paar en vond hun verhaal geloofwaardig. Het Project Blue Book van de luchtmacht zou uiteindelijk het verhaal van de hand wijzen en vaststellen dat het onverklaarde vaartuig zou kunnen worden verklaard door de planeet Jupiter.

Psychiater Simon zegt nooit het gevoel gehad te hebben dat de Hills hun verhaal hadden verzonnen. Hij concludeerde dat Betty de ontvoering had gedroomd en dat Barney haar verhaal had opgenomen, vooral omdat veel van de levendigste details overeenkwamen met de beschrijvingen van dromen die Betty na de gebeurtenis had opgeschreven. "Ik geloof impliciet in de eerlijkheid van deze mensen".

Een andere verklaring is natuurlijk dat de ontvoering heeft echt plaatsgevonden. The Hills bleven bij hun verhaal, ondanks jaren van sceptici en tegenstanders. Betty werd een bekend figuur bij UFO-onderzoek en beweerde dat ze in de daaropvolgende decennia meerdere keren werd bezocht.

Conclusie

Het is een vreemd verhaal van twee simpele en lieve mensen. Maar het is ook een heel onwaarschijnlijk verhaal en veel van hun belevenissen kunnen onbewust wortel hebben geschoten in hun fantasie, zonder dat ze dat zelf weten. Ik ben geneigd te geloven dat zij wel een ontvoering ervaren hebben. Maar dat de ervaring losstaat van de praktijk. Er was, volgens mij, feitelijk geen ruimteschip die ze achtervolgde en ook geen ontvoering. Wat er dan rest is een goed verhaal, want dat is het zeker wel!

cryptozooloog-circle

Henk J.F. Mulder - Cryptozoöloog 

Welkom op mijn blog. Mijn naam is Henk Mulder. Ik duik dagelijks in de wereld van mythes, cryptiden, folkolore en paranormale zaken etc. Op mijn blog schrijf ik daar met plezier over.

Vragen? Ervaringen? Henk@subjectx.nl

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

1x per maand & reclamevrij

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties